TCG Dumlupınar Denizaltısı! (‘4 Nisan Deniz Şehitlerini Anma Günü’)

Bugün 4 Nisan Deniz Şehitlerini Anma Günü. Gelin bugünün bu isimle anılmasına sebep olan acı olaya ve o olayda söylenerek bugünlere kadar gelmiş türküye bir kere daha bakalım.

  • TCG Dumlupınar ya da ilk ismiyle USS Blower 23 Nisan 1944’te denize indirildi ve 16 Aralık 1944’te Pearl Harbor’da Amerikan donanmasındaki görevine başladı. Denizaltı çeşitli devriye ve tatbikat görevlerinden sonra Amerikan Pasifik Filosu’ndan Atlantik filosuna devredildi.

  • Daha önce Türk Deniz Kuvvetleri personeli tarafından eğitim amaçlı kullanılan denizaltı 16 Kasım 1950 günü Amerikan Donanması envanterinden çıkartılır ve Amerika Birleşik Devletleri ile Türkiye arasındaki Ortak Savunma Destek Yasası kapsamında Türk Deniz Kuvvetlerine devredilir.

  • TCG Dumlupınar adını alan denizaltı Türk Deniz Kuvvetleri’ndeki görevine başlar. 4 Nisan 1953 günü I. İnönü denizaltısı ile Akdenizdeki NATO Blue Sea tatbikatından dönerken o acı olay gerçekleşir. Denizaltımız İsveç bandıralı Naboland isimli şileple çarpışarak batar.

  • Çarpışma sırasında güvertede olan 8 kişiden 2’si pervaneye takılarak, 1’i ise boğularak ölür. Denize düşen 5 kişi ise Gümrük Motoru tarafından kurtarılır. Geminin içerisindeki 81 mürettebattan ise sadece 22 kişi kıç torpido dairesine sığınarak kurtulmayı başarır.

  • Kıç torpidosuna sığınan mürettebat battı şamandırasını yüzeye fırlatır. Güneşin doğmasıyla birlikte civarda dolaşan balıkçı tekneleri tarafından şamandıra görülür ve Gümrük Motoru derhal şamandıranın yanına gelerek denizaltı ile iletişim kurar.
  • Motorun ikinci çarkçısı Selim Yoludüz şamandıradaki ahizeyi kaldırarak ve “Alo” diyerek cevap bekler. Denizaltıdan cevap veren Astsubay Selami Özben elektriğin kesik olduğunu, geminin sancak tarafına 15 derece yatık olduğunu ve kıç torpido dairesinde 22 kişi olduklarını bildirir.
  • Selim Yoludüz, Kurtaran gemisinin geleceğini söyler. Kurtaran gemisi çarpışmadan 12 saat sonra şamandıraya yanaşır ve kurtarma çalışmaları başlar fakat geminin sabitlenmesi bile çok uzun sürer. Mevcut teknoloji ile batıktaki denizcileri kurtarmanın mümkünatı yoktur…
  • İlk iletişim sırasında askerlere oksinjenleri sınırlı olduğu için sigara içmemeleri ve konuşmamaları emredilmiştir fakat dalgıçların çabası yetersiz kalınca istediklerini yapabilecekleri söylenir. Zaten bu sırada da battı şamandırasının kablosu kopar ve iletişim kesilir.
  • İletişim kopmadan önce son olarak aşağıdan “Her şey buraya kadarmış kumandan, birer cigara yakalım mı?”sözü duyulur ve sağ kalan denizciler karanlığa gömülmeden önce son olarak Ah Bir Ataş Ver türküsünü söylerler hep beraber.

  • 7 Nisan 1953 günü 3 gün süren çalışmalar sonucunda Milli Savunma Bakanlığı artık kurtarma çalışmalarını durdurduğunu ve umutların kesildiğini bildirir. 22 asker ölüme terk edilir. Arkalarında ise bu unutulmaz türküyü bırakırlar. FLOOD BİTTİ.

Kaynak; Twitter, Ali the Resistance MAZBATAMIZI VERİN @caesartriumph

Güncelleme: 5 Nisan 2019 — 04:43

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir