Mahmut Sadi’nin Atatürk ile Olan Bir Anısı! (‘Beyin göçü yapanlar’)

Sizlere Mahmut Sadi’nin Atatürk ile olan bir anısını anlatmak istiyorum. Anı aslında beyin göçü yapanlara, yapmak isteyenlere ufak bir gönderme olsun. Kısa bir bilgisel olacak. Buyrun:

• Mahmut Sadi’nin ağzından: “Yıl 1923.. İstanbul Üniversitesi’nde öğrenci olduğum sıralar. Okul duvarında bir ilan görüyorum: Avrupa’ya öğrenci yollanacaktır. Allah Allah diyorum içimden, memleket feryat figan yanıyor; kırık dökük. Biraz lüks değil mi bu diyorum kendi kendime.”
• “Olsun, şansımı deneyeyim diyorum; başvuruyorum. Şans bu ki, 150 kişinin içinden 11 kişi seçiliyoruz. Atatürk benim ismimin yanına ‘Berlin Üniversitesine gitsin’ diye yazmış. Zaman geldi, Sirkeci garındayım ama kafam öyle karışık ki, gitsem mi gitmesem mi, para gönderirler mi?”
• “Gurbette ne yaparım, dilini bilmiyorum kültürünü bilmiyorum.. Gitmemeye karar veriyorum, tam o an bir muvezzi ismimi çağırıyor: ‘Mahmut Sadi! Telgrafın var!’ Telgrafı açtığımda aynen şu yazıyordu; ‘Sizleri bir kıvılcım olarak gönderiyorum; alevler olarak geri dönmelisiniz.’ “

• “Nasıl bir şey bu? Var mı bunun benzeri? Bir lider düşünün ki, 11 öğrencinin nerede ne zaman ne düşündüğünü biliyor. Dünya lider değil de nedir!? Biz evimizde anamızın babamızın, çocuğumuzun huyunu değiştiremiyoruz, o ise koskocaman milletinkini değiştirebiliyor.”
• “Ülke derdiyle, meselesiyle uğraşan bir insan; bir de 11 öğrencinin neyi nerede nasıl hissettiğini kestiriyor ve tam gitmekten tereddüt ettikleri anda onları telgrafla hırslı ediyor.”

Mahmut Sadi’nin anlatırken biraz gözleri doluyor, devam ediyor: “Gel de şimdi gitme, git de orada çalışma, dön de bu ülke için canını verme!”

Bu Konu, Karasakal Edward‏ @bureauofeconomy Kullanıcı adıyla paylaşımlar yapan, bir Twitter hesabının, paylaşımlarından derlenerek oluşturulmuştur…