Şizofren miyim? (‘Etrafımda bir sürü şizofreni hastası!’)

#flood Adamın biri anlatıyordu:

  • -Olay birkaç yıl öncesine dayanıyor. Annem yeni vefat etmişti. Annemin hatıralarıyla dolu ev beni ziyadesiyle hüzünlendirdiği için başka bir evi kiralayıp oraya taşındım. Şansıma yan dairede de bir bayan ve ismimi taşıyan bir oğlu vardı.
  • İşin ilginç yanı çocuğuyla adaştık. Annesinin sesini rahatça işitebiliyordum. Annesi ona hep seslenirdi. Ses tonundan sanki annem bana sesleniyormuş gibi oluyordum. Ne yapacağımı bilemez duruma geldim. Neden olmasın deyip bundan lezzet alayım dedim.
  • Sanki annem bana sesleniyormuş gibi yavaş yavaş ona cevap vermeye başladım! Annesi duvarın ötesinden “Yemek hazır” dediği zaman ben buradan “Tamam anne” geliyorum diyordum. Çok ahmakçaydı biliyorum. Ama onun sesini işitiyordum ve sanki annemmiş gibi bir duyguya kapılıyordum.
  • Yapacağım atkın hangi renk olsun dediğinde Mavi olsun diyordum. Hatta bazen sabahları onu uyandırdığında ben yalvararak “bırak beş dakika daha uyuyayım” diyordum. -Gerçi hiçbir zaman oğlunu görmedim. Birkaç kez annesini pencereden yavaşça bakarken dışarı çıkarken görüyordum.
  • Ak saçları vardı. Her zaman da bir sürü alışverişle dönerdi. Bir gün bütün cesaretimi toplayıp ona bir mektup yazdım: “Oğlunuzla adaşım. Ve sizi annem gibi seviyorum.!” -Bir gün ne oldu biliyor musunuz? Arkadaşlarım evde kendi kendime konuştuğumu anlamasınlar mı!
  • Acıma duyguları birden yeşeri verince beni direkt alıp ruh sağlığı hastanesine yatırdılar! Şizofren teşhisini koydular! -Birkaç hafta hastaneye yatırdılar. Mide bulandırıcı bir sürü ilaç. Etrafımda bir sürü şizofreni hastası.
  • Biri Steven Spielberg olduğunu iddia ederken bir diğer Beethoven’in ruhuyla irtibat kurduğunu söylüyordu. Benim tek yapmam gereken yan komşum olan bir bayana cevap verdiğimi ispatlamaktı. O kadar! Ama doktorlar bayanın tek başına yaşadığını, yanında kimse olmadığını söylüyordu.
  • Yavaş yavaş ben de delirdiğime inandım! Bir gün doktor elbisesi giyerek hastaneden kaçtım! Direkt komşumun evine gittim. Taşınmıştı. Geride bir mektup bırakmıştı bana. -“Ben de seni oğlum gibi seviyorum evladım. Eğer oğlum yaşasaydı, şimdi senin yaşında olacaktı!”

Bu Konu, Nimetullah Gündüz @xortonun_babasi Kullanıcı adıyla paylaşımlar yapan, bir Twitter hesabının, paylaşımlarından derlenerek oluşturulmuştur…

Güncelleme: 17 Mart 2019 — 08:29

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir