Eksik Yaşayanların Ülkesi; Türkiye

Yurt dışında yaşayan genç arkadaşlar oradaki yaşamlarını videoya çekiyor. Sosyal hayatları, aldıkları araba, 20’li yaşlarda tek başına ayakta durma tecrübeleri… Anlat anlat bitmez. Bizi burada öyle bir pis siyasi girdaba soktular ki, ne desen “hain” oluyosun.

• Yıllardır sürekli “kardeşim hele bir dur, şu zor günler geçsin” cümleleriyle avutulduk. O zor günler geçerken benim de hayatımın en güzel yılları geçiyor. Bunun hesabını verebilecek biri var mı? Hayır, yok. Bu ülkenin gençleri sadece “yaşamak için çalışmaktan” bıktı, bıktım.
• “Beğenmiyorsan, gidersin burası böyle” diyecekler de olacaktır. Fakat ben kendi ülkemde Avrupa’daki yaşıtlarım gibi bir hayat sürmek istiyorum, bu benim hakkım. Kanını bu toprakların bağımsızlığı için akıtanlar ben, biz refah içinde yaşayalım diye canını verdi.
• Ülkedeki herkes bir sonraki neslin refahını yükseltmek için kendinden, yaşamından bir şeyleri kaybederek yaşıyor. Bu ülke “eksik” yaşayanların ülkesi. “Ben görmedim, çocuğum görsün” anlaşıyı var. Benim göremediğimi çocuğum da göremez, o da çocuğuna gösteremez.
• ABD’de, Avrupa’da durumu iyi olmayan genç yok mu tabii ki var. Fakat hiçbirinin hakkı Paris Belediye Başkanı’nın teyzesinin kızı/oğlu tarafından yenmiyor, yenerse hesabı soruluyor. Emek verip çalıştığı sınavın soruları çalınmıyor. Bu ülkenin isyanı emek hırsızlarına.
• Bu olayın sağı, solu yani ideolojik bir tarafı yok. Giden güzel yaşlar var sadece. Emeği savunmak kimseyi solcu yapmadığı gibi başka bir “kutsal” değeri savunmak da kimseyi sağcı yapmaz. Belli kalıplara sığdırılmaya çalışılıyoruz sürekli. Bu durum canıma tak etti artık.

Başınızı şişirdim, kusura bakmayın.